Het verhaal van Paola Martelloni

Paola Martelloni was jarenlang – samen met haar kompaan Peter – de drijvende kracht achter Buurtgroep Du Mont-Van Reyen. Paola woont in de Du Montstraat en ze merkt dat die samen met de omliggende straten een aparte buurt vormt. “Eigenlijk is dit wonen in de stad met de mentaliteit van op ‘den buiten’. Iedereen kent iedereen, iedereen weet ook alles van elkaar. Toen ik hier net woonde, werkte ik nog zes op zeven en had ik heel weinig contact met de buren. Toch wisten ze meer van mij dan dat ik van mezelf wist. En ze waren meteen al begaan met mij, "Je bent toch zo laat thuis", hoorde ik wel eens. En omdat dat zo'n fijn contact was, besloot ik samen met Peter, een andere bewoner, iets te doen met de buren. Daarom zijn we met onze Buurtgroep Du Mont-Van Reyen gestart. Die bestaat nu al meer dan vijftien jaar. Zo leerde ik de buurt nog beter kennen.”

“Onlangs hebben we de leiding van de buurtgroep overgelaten aan jongere mensen met kinderen. We merkten dat we met onze activiteiten minder en minder volk trokken. Die jongere mensen hebben misschien een andere visie op buren bij elkaar brengen. Zij hebben aan de schoolpoort ook contact met andere ouders. Ik hoop echt dat zij het weer wat levendig kunnen maken. De stap opzij was een moeilijke stap. Op ons allerlaatste feest als organisatoren bedankte iedereen ons voor alles wat we al die jaren hebben gedaan. Voor mij was dat een emotioneel moment. Ik heb een heel pak herinneringen aan die jaren. Peter en ik waren altijd samen op stap, mijn man en zijn vrouw bleven meer op de achtergrond. Veel mensen dachten jaren dat wij een koppel waren. Als hij met zijn vrouw op stap was en ik met mijn man, waren mensen geneigd om te gaan roddelen. (lacht) Tot op een ogenblik iemand zijn stoute schoenen aantrok en me aansprak: "Nu willen we toch eens iets weten." Daar hebben we het op ons afscheidsfeest nog over gehad en we hebben er eens goed om gelachen. Op zo'n moment voel je dat dorpsgevoel weer.”