Het verhaal van Mohamed El Yafchi

In de Matheus Corvensstraat huist Al Ridaa, een vereniging met een moskee. Mohamed El Yafchi is er officieel penningmeester, maar zijn engagement als vrijwilliger reikt veel verder. En daar houdt het niet bij op: Mohamed is ook nog trainer bij de Taekwondo Tigers Deurne even verderop. “Ik heb al lang geen tijd meer voor TV. Of mijn vrouw het goed vindt dat ik zo vaak weg ben? (lacht) Zeker niet. Maar kijk, als je iets wilt realiseren als vrijwilliger, dan heb je tijd nodig.”

“Al Ridaa is meer dan een moskee. Daarom spreken we van een vereniging. We zijn er in de eerste plaats voor de jongeren. Onze jeugdwerking staat open voor iedereen. Jongeren gaan samen fietsen, kijken een film of doen een uitstap. De moskee kwam erbij omdat een aantal mensen wilde bidden.”
“Onze buurman had in het begin wel wat vragen bij onze komst. Maar toen hij ons beter leerde kennen, kwam het goed. Nu doet hij vaak een praatje met ons. Hij houdt ook alles in de gaten voor ons. En wij doen dat voor hem. Hij is negentig jaar en woont alleen. Samen met de andere bestuursleden kijk ik of zijn rolluik niet open of dicht blijft. We zorgen voor hem. Waarom? Het is een goede mens, we willen hem graag helpen. Dat doe je automatisch.”

“Dit leven is meer dan werken, naar huis gaan en de deur dichttrekken. Als de motor niet blijft draaien, dan rijdt de auto niet. We zijn met z’n allen op één aarde, hier moeten we samenleven. Heb je hulp nodig, dan komt die er als je deur openstaat. In ons geloof en in onze cultuur is je buurman als je broer. Je moet hem helpen. Als je contact zoekt, dan merk je dat er geen verschillen zijn. Het maakt niet uit welke religie iemand anders heeft. Ik hou van de andere. Er is veel miserie, dan is het belangrijk dat je er voor de mensen bent. Anders is het ‘ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken’. Dat is egoïsme.”