Het verhaal van Ignace Bruggeman

Overlast en samenlevingsproblemen, dat is waar Ignace als buurtregisseur van Deurne-Noord dagelijks mee aan de slag gaat. Maar Deurne-Noord is niet alleen zijn werkterrein, hij woonde er ook de eerste dertig jaar van zijn leven. Toen verhuisde hij naar wat officieel Deurne-centrum is. Ook The Powerhouse Gym vinden we daar. Hier komt Ignace al heel lang “gewichten heffen.” Een reclamebord tegen een garagepoort verraadt dat in dit rijhuis een gymclub huist. Bij het binnenkomen, passeer je meteen de toog van waarachter uitbater Danny de boel in de gaten houdt. Iedereen, maar dan ook iedereen, schudt alle aanwezigen de hand bij het binnenkomen. Hier wordt vooral heel gewoon gedaan. Kleerkasten en ongetrainde types sporten hier naast elkaar. “We hebben geen massa klanten, maar ze zijn wel heel trouw”, vertelt Danny. Eén van hen is Ignace: “Als ik geen pauze had genomen tijdens mijn studies, dan zat ik in de top-20 van oudste leden.”

“Dit is nog zo'n lokale familieclub. Je bent er geen anoniem nummer als in de ketens. Iedereen kent elkaar hier bij wijze van spreken bij de voornaam. Flikken, dokwerkers, jonge gasten,... hier vind je Deurne's finest. Zelfs degenen die niet meer in Deurne wonen, komen nog terug. "Hier zijn we thuis", lachen, zwansen en tussendoor wat trainen. Met de jaren merk je dat dat lachen en zwansen belangrijker wordt dan het trainen. (lacht) Als je in het archief zoekt op de voornaam Patrick, dan ga je er heel veel vinden, zeker bij de oud-leden. Alle Patricks hadden een bijnaam om de simpele reden dat er zoveel gasten waren die Patrick heetten. (lacht) Je had bijvoorbeeld ‘den Dubbele’ of ‘Pat Karat’. Welke Patricks had je nog? (denkt na) Soit, heel veel Patricks. (lacht)”

Aan de berichtenmuur hangen meeneembriefjes van een interimkantoor. Dakwerker, wegenwerker, staalbouwmonteur: er wordt duidelijk spierkracht gezocht. “Een multiculturele club zijn we ook”, vertelt Danny. Hij monstert de zaal: “Polen, Marokko, Roemenië, Afghanistan. Gisteren waren Jawad, Abdel Baardje en Kleine Rachid hier nog. We hebben hier zelfs nog de drie profeten gehad: Mohammed, Abraham en Jezus.” Bij die laatste knikt hij in de richting van Ignace, zijn rijzige klant met baard en lang haar. “Ooit kwam ik hier heel veel, elke dag anderhalf uur”, blikt Ignace terug. “Nu ben ik blij met twee keer drie kwartier per week. Hoewel, dit is al mijn derde keer deze week.” “Ja, ge zijt uw best aan ’t doen”, stelt Danny niet zonder enige ironie vast.