Het verhaal van Samah Bourima, Adnane El Marchouchi, Ahmed Ajouaou, Assia Taheri en Thomas Surmont

De naam ‘Bisthovenplein’ klinkt bekend, al bestaat het plein officieel niet. Het is een driehoek tussen drie straten, waarvan er eentje (de De Bisthovenlei) het plein zijn officieuze naam geeft. Maar in de realiteit bestaat het Bisthovenplein zeker wel. Het is zelfs een erg belangrijke plek voor heel wat jongeren uit de buurt.

Op dit plein is jeugdwerkorganisatie JES actief met een vrijetijdsaanbod voor kinderen, tieners en jongeren van 6 tot 26 jaar, voor zowel jongens als meisjes. Naast het vrijetijdsluik zet JES eveneens sterk in op welzijns-, onderwijs- en arbeidsvragen van haar jonge doelgroep, hier en in de wijk Kronenburg. Samah, Adnane, Ahmed, Assia en Thomas weten daar alles van en wijden ons in in de microkosmos van het Bisthovenplein. Of zeg maar gewoon ‘Bisthoven’.

Samah: “Bijna elf jaar geleden verhuisde ik van Rotterdam naar het Bisthovenplein. Ik herinner me mijn eerste dag hier nog goed, het was in de zomer. Op zo'n plein en in zo'n buurt merkt iedereen dat er iemand nieuw komt wonen. Na een week kwamen kinderen uit de buurt al aanbellen om te vragen of ik mocht meespelen. Sindsdien bouwde ik een band op met de buurmeisjes en –jongens. Nu is de buurt een tweede familie voor mij omdat ik iedereen ken en we elkaar zien opgroeien. Je ziet hoe iemand groter wordt en ontwikkelt in verschillende aspecten. Ik woon op het Bisthovenplein en heb zicht over het hele plein. Adnane woont tegenover mij, we zijn overburen. We kennen elkaar al lang.”

Adnane: “Ik woon al héél mijn leven in Deurne en al lang op Bisthoven. Vroeger woonde ik aan de Tweemontstraat. Toch kwam ik bijna elke dag naar Bisthoven. En toen verhuisden we dus van de Tweemontstraat naar de De Bisthovenlei. Daar was het perfect, ik had uitzicht op Bisthoven, alles in orde. Nieuwe vrienden leren kennen, oude vrienden teruggezien. Heel mijn familie woont rond de De Bisthovenlei.”

Assia: “De Bisschoppenhoflaan is echt een hoge drempel. Onze jongeren daarover krijgen is heel moeilijk. En da's eigenlijk heel zot, want Kronenburg is helemaal niet zo ver.”
Adnane: “Ik steek die grens al lang over.”

Assia: “Bisthoven was vroeger een jongensplein. Dat was het altijd geweest. Ik passeerde hier soms met vriendinnen en dat zat hier altijd vol met gasten, alleen maar jongens. Wij hebben onze plaats bemachtigd.”

Thomas: “Het is ook Assia's verdienste als jeugdwerker dat we ook meisjes bereiken. Dat zie je op de buurtfeesten, daar lopen jongens en meisjes door elkaar.”

Ahmed: “Na bijna een jaar zit ik nog steeds in het proces om mijn plaats als jeugdwerker op het plein te verwerven. Je kan moeilijk naar het plein gaan en als nieuwe jeugdwerker zelf de regels stellen terwijl de jongeren daar zijn opgegroeid. Ik ben van een andere buurt, dan is het moeilijker. Je moet sterk in je schoenen staan. En je moet jezelf bewijzen door veel aanwezig te staan, activiteiten te organiseren, veel met hen te praten, hun vertrouwen te winnen. Stilaan ken ik de meeste jongeren uit de buurt. Ik zie me deze job nog wel een tijd doen. Het is moeilijk om de jongeren achter te laten als je een vertrouwensband hebt opgebouwd en als je ziet hoe ze evolueren.”